ammmedia

พฤติกรรมการรับฟังวิทยุและการมีส่วนร่วมฯ ของผู้ฟังรายการร่วมด้วยช่วยกัน

2010-05-15T07:38:00.000-07:00

พฤติกรรมการรับฟังวิทยุ และการมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหา และช่วยเหลือสังคม ของผู้ฟังรายการร่วมด้วยช่วยกัน ในเขตกรุงเทพมหานคร
LISTENING BEHAVIOR AND PARTICIPATION IN COMMUNITY SERVICE OF RUAM DUAY CHUAY KAN’S LISTENERS IN BANGKOK METROPOLIS

บทคัดย่อ

ในการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการรับฟังวิทยุของผู้ฟังรายการร่วมด้วยช่วยกันในเขตกรุงเทพมหานคร (2 ) เพื่อเปรียบเทียบการมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาและช่วยเหลือสังคมของผู้ฟังรายการร่วมด้วยช่วยกัน ในเขตกรุงเทพมหานคร จำแนกตามพฤติกรรมการรับฟังวิทยุของผู้ฟังรายการร่วมด้วยช่วยกัน (3 ) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของรูปแบบการนำเสนอกับการมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาและช่วยเหลือสังคม ของผู้ฟังรายการร่วมด้วยช่วยกันในเขตกรุงเทพมหานคร
กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือผู้ฟังรายการร่วมด้วยช่วยกันในเขตกรุงเทพมหานคร จากการบันทึกข้อมูลของทางสถานีวิทยุร่วมด้วยช่วยกัน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม–31 ธันวาคม พ.ศ. 2551 จำนวน 240 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวและไคสแควร์
ผลวิจัยสรุปได้ดังนี้
1. พฤติกรรมการรับฟังวิทยุของผู้ฟังรายการร่วมด้วยช่วยกันในเขตกรุงเทพมหานคร ผู้ฟังส่วนใหญ่รับฟังรายการร่วมด้วยช่วยกันมากกว่า 5 ปี ฟังรายการเฉลี่ยต่อวัน 1-2 ชม./วัน รับฟังรายการในวันจันทร์–วันอาทิตย์ (ฟังทุกวัน) และรับฟังรายการช่วงเวลา 19.30–24.00 น. ติดตามรับฟังรายการขณะขับรถ/ระหว่างเดินทาง นอกจากติดตามรับฟังรายการร่วมด้วยช่วยกันแล้วไม่ได้ฟังรายการประเภทอื่นเลย รับฟังรายการลักษณะฟังเพลินๆ เสมือนเป็นเพื่อน มีวัตถุประสงค์ในการฟังเพื่อรู้เท่าทันเหตุการณ์ปัจจุบันที่กำลังเกิดขึ้น และไม่ตกข่าว และติดต่อสื่อสารกับรายการแบบเร่งด่วนได้แก่ โทรศัพท์ ส่ง SMS และวิทยุข่ายประชาชน CB 245
2. ผู้ฟังรายการร่วมด้วยช่วยกันในเขตกรุงเทพมหานคร ที่มีพฤติกรรมการรับฟังวิทยุแตกต่างกันมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาและช่วยเหลือสังคม แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
3. ความสัมพันธ์ของรูปแบบการนำเสนอกับการมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาและช่วยเหลือสังคม ในภาพรวมมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 ซึ่งได้แบ่งออกเป็น 3 ระดับ ดังนี้ ระดับ 1 ได้แก่ การโทรศัพท์ หรือ ส่ง SMS แสดงความคิดเห็น ถ่ายทอดประสบการณ์ ส่งเสริมเชิดชูคนดี ระดับ 2 ได้แก่ การแจ้งเหตุด่วนเหตุร้าย เตือนภัย ให้คำแนะนำในการแก้ไขปัญหา ให้กำลังใจ ระดับ 3 ได้แก่ การสละทรัพย์สิน ให้ยืม สละแรงงานเพื่อช่วยผู้เดือดร้อน ณ จุดเกิดเหตุ หรือเข้าร่วมกิจกรรมกับรายการร่วมด้วยช่วยกัน

By.. Amm (นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีปทุม)

พศจิกายน 2552

"รุ่งหรือร่วง อยู่ที่ปาก"

2008-02-23T00:43:00.000-08:00

ณ วันนี้ เราคิดก่อนพูดหรือยัง

** รุ่ง หรือ ร่วง อยู่ที่ปาก **

" ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์ มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต แม้พูดชั่วตัวตายทำลายมิตร จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจาฯ"

หลายท่านยังคงจำได้บทกลอนของมหากวีเอกสุนทรภู่ที่เป็นสัจธรรม การระมัดระวังคำพูด ย่อมแสดง ถึงการมีสติ สมาธิและปัญญา ที่จะกลั่นกรองความปราถนาดี เจตน์คคิทีดี พร้อมรับผิดชอบสิ่งที่ จะเกิดขึ้น ที่เป็นเหตุเป็นผล ย่อมเล็งเ็ห็นผลที่จะเกิดขึ้น แน่นอนผู้ที่รับสารจากเราย่อมรู้สึกดี อยากช่วย อยากส่งเสริม แต่ในทางกลับกันหากพูดในสิ่งที่ไม่น่าฟังผสมปนเปกับอารมณ์ขุ่นมัวจะสนทนา หรือ สื่อสาร กับใครคงจะ ไม่มีใครคุยด้วย แต่ที่แย่ไปกว่านั้นยังทำให้ภาพลักษณ์ของเรา ถูกมองมองในแ่ง่ร้าย อนาคตอันใกล้ที่ฝันไว้ อย่างสวยหรูอาจถูกกัดกร่อนกับเรื่องที่ดูจะเล็กน้อยแต่ผลของ "คำพูด"กลับไม่น้อยอย่างที่เราคิด ต้องมีปิยะวาจา ดังคำกลอนสอนหญิงของสุนทรภู่ กล่าวว่า

" จะพูดจาปราศรัยกับใครนั้น อย่าตะคั้นตะคอกให้เคืองหู ไม่ควรพูดอึ้ออึ้งขึ้นมึงกู คนจะหลู่ล่วงลามไม่ขามใจ แม้จะเรียนวิชาทางค้าขาย อย่าปากร้ายพูดจาอัชฌาสัย จึงซื้อง่ายขายดีมีกำไร ด้วยเขาไม่เคือบจิตระอิดระอา เป็นมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก จะได้ยากโหยหิวเพราะชิวหา แม้นพูดดีมีคนเขาเมตตา จะพูดจาจงพิเคราะห์ให้เหมาะความ "

หลายคนคงอยากได้ยินได้ฟังแต่สิ่งที่ ดีๆ มีมิตรที่ดี และ มีอาชีพการงานที่ดีึ แต่คงต้องเริ่มที่ตัวเราก่อน ลองย้อนดูว่าเราเคยพูดให้ใครเจ็บช้ำน้ำใจ เสียใจบ้าง? แล้วคุณรู้สึกอย่างไร และในทางกลับกันเราเคยได้ รับฟังคำดูถูกเหยียดหยามหรือ คำพูดที่ไม่ดีจากคนอื่น แล้วเรารู้สึกอย่างไร? และ คงจะมีบางครั้ง ที่เราให้ กำลังใจใครบางคน ที่กำลังหมดหวัง เขาและคุณรู้สึกอย่างไร? คงเปรียบเทียบกันได้ไม่ยาก... สิ่งเล็กๆน้อยๆ ในที่นี้ที่เราหมายถึง"คำพูด" เป็นเหมือนเข็มทิศที่จะชี้ชะตาชีวิตของเราว่าจะ "รุ่งโรจน์" หรือ "ร่วงหล่น /วิบัต" ได้เพียงชั่วพริบตา อนาคตที่สดใสก็มิได้ขึ้นอยู่กับโชคชะตาแต่กลับขึ้นอยู่กับตัวของเราที่เป็น ผู้ำกำหนดโชคชะตาของเราเอง ขริงอยู่ที่ทุกชีวิตไม่สามารถเลือกเกิดเองได้้ แต่สามารถเลือกทางเดินที่ดี ให้กับชีวิตของเราได้ ขึ้นอยู่กับ " คุณ " จะเลือกเดินทางใด??
เริ่มเสียแต่วันนี้ ลองพิจารณาดูตัวเรา ว่า วันนี้เราได้ คิดก่อนพูดหรือยัง พูดแต่สิ่งที่ดีๆ แล้วหรือยัง การมองโลกในแง่ดี จิตใจที่ดี หยิบยื่นความปรารถนาดีให้เหมือนมีพลังบางอย่าง ในตัวคุณกำลังสื่อถึงผู้รับ ซึ่งรู้สึกได้ถึงความจริงใจ ที่มีให้ เพิ่มความถี่ให้บ่อยขึ้นๆแล้วลองสังเกต จะมีสิ่งดีๆเกิดขึ้นกับตัวคุณ และ กระจกที่จะสะท้อนตัวเราได้ดีที่สุด คือ คนที่อยู่รอบตัวเรา (ยกเว้นเราจะหลงและหลอกตัวเองอยู่)#

By: Sukanya (Amm)
Date: 23 กุมภาพันธ์ 2551

หมายเหตุ:
เชิญผู้อ่านทุกท่านร่วมแนะนำสิ่งดีๆ แลกเปลี่ยนกัน